با وجودم جون بگیری !
      نه فقط ذهن شاعرتو  همه تنمو وجودمو به بازی بگیری ...
               دست به تن شعر م بکشم
                   هر ساعتو هر لحظه به بازی بگیرمت.....
                                                          به بازی بگیری ام!....

     از من نفس بگیری...
                             با من نفس بزنی!... 
  
                          کاش مال من شی شعرمن با من باش

                                                                                       برمیگردم! 

از استاد هندسه پرسيدند عشق چيست؟ گفت : نقطه اي که حول نقطه ي قلب جوان ميگردد .

از استاد تاريخ پرسيدن عشق چيست؟ گفت : سقوط سلسله ي قلب جوان .

از استاد زبان پرسيدند عشق چيست؟ گفت : همپاي love است .

 از استاد ادبيات پرسيدند عشق چيست؟ گفت : محبت الهيات است .

 از استاد علوم پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق تنها عنصري هست که بدون اکسيژن مي سوزد .

از استاد رياضي پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق تنها عددي هست که پایان ندارد.

*****

 درتنها ترين تنهاييم تنها كسم تنهاي تنهايم گذاشت اي خدا به حق تنهاييت درتنها ترين تنهاييش تنها ي تنهايش نذار

*****

ابر بارنده به دريا ميگفت : من نبارم تو كجا دريايي در دلش خنده كنان دريا گفت : ابر بارنده تو خود از مائي

*****

زندگي چيست ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟ اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟ اگر مرگ است چرا زندگي مي كنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟ اگرعشق است چرا به آن نمي رسيم ؟ اگرعشق نيست چرا عاشقيم؟

ای نهایت رسیدن

ای تو خود لحظه بودن

ای طلوع صبح و دمیدن

اسم تو هر چی کی می گم همه تکراره تو حرفای دل من

چشم تو هر جا که می رم جار یتو چشمای منتظر من

ترو اون لحظه که دیدم به بهانه هام رسیدم

از تو تصویری کشیدم که اونو هیج جا ندیدم

ترو از نگات شناختم قصه از عشق تو ساختم

ترو از خودت گرفتم با تو یک خاطره ساختم

دوستت دارم ای تمام هستی ام

دوستت دارم ای تمام وجودم

دوستت دارم ای دور از دیدگانم

 ای از دیدگانم جدا    

                         دیدگانم را به دیدارت اراسته کن

اراسته کن دل ناشنای مرا به بوی زلفان پر پیچو تابت

دوست دارم

انگاه که شب را در دیگانم حس میکنم

                                     ماه اسمان تاریکش تو باشی

      مرا در یاب مرا باور کن

تا اسیر غصه فردا نبود

کاش بودی تا برای قلب من

زندگی این گونه بی معنا نبود

کاش بودی تا لبان سرد من

قصه گوی غصه غم ها نبود

کاش بودی تا نگاه خسته ام

بی خبر از موج از دریا نبود

کاش بودی تا زمستان دلم

این چنین پر سوز پر سرما نبود

دلم شکستن دلي را بلد نبود.

نه عاشق بودم نه رسمش را ميدانستم.

من فقط تورا ديده بودم تورا ميخواستم.

شعرهايم قبل تو نور نداشت شور نداشت.

رديفهاي شعر من لياقت اينهمه نور نداشت. 

منت گذاشتي شبي مرا به قلب پاک خويش راه دادي.

همانشب درونم نهيب زد مبادا روزي ترا بخواهم زيادي. 

دل ساده من خبرنداشت نميتواني مال من شوي.

برايم آرزويي بود که روزي چو شمع در خانه ام روشن شوي. 

توراشناخته نشناخته باورت کردم در قلبم تو را خانه دادم.

آن نهيب درونيم آن همه حرف و قول رفت از..........

دوستت خواهم داشت .........................بی انکه بگویم .

درد دل خواهم گفت ............................بی هیچ کلامی .

گوش خواهم داد ...............................بی هیچ سخنی .

در اغوشت خواهم گریست....................بی انکه حس کنی .

در تو ذوب خواهم شد .........................بی هیچ حرارتی .

این گونه شاید احساسم نمیرد

وکیلم دلم وحضارجمعی از عاشقان ودلسوختگان

قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد...

ومحکومم کرد به مرگ...

آری مرا فقط و فقط به جرم دوست داشتن تو

محکوم به مرگ در دنیای تار و تاریک تنهایی هایم کردند...

به پای چوبه دار بزنند مرا...گفتند خواسته آخرینت را بگو...

لبخندی زدم...چشمانم را به چشمانشان دوختم...

فریادی زدم وخواستم که به تو بگویند

دوستت دارم... 

وبه غروب زیبای خورشید می نگرم

تا چشمان تو را در افق بیکران دلم نظاره گر باشم

ودر شب به ستارگان می نگرم تا برق چشمانت را به خاطر آرم

من به موجهای دریا می نگرم تا طنینی از صدای تو در گوش خود بشنوم

و حرفهایت را همانند مرواریدی در صدف دلم نگه میدارم تا تداعی گر

عشق اول و آخرم باشد.

من به هیچ صیادی اجازه نمی دهم تا به صدف دلم دست نهد

تا که ببیند در آن چه مرواریدی بر جا مانده است

می دانی که دریای دلم فقط برای تو آرام است و فقط به تو اجازه می دهد

که در جزیره ی قلبم پای نهی...!!

واینک ای آرام من.من هر روز و شب بر روی صخره های جزیره

قلبم به انتظار تو می نشینم تا تو از راه برسی

تا ستازگان-خورشید-آبها همه برایمان سرودی از عشق را زمزمه کنند...

روزهای تنهايی

تا حالا شده به یه فرشته ی نجات بر بخوری ؟
تا حالا شده به کسی برسی که انگار سال ها به دنبالش بودی تا در کنارش به آرامش برسی ؟ آرامشی وصف ناپذیر . آرامشی که از نبودنش بترسی .
اون موقعس که آنچنان دلتنگش می شوی که عین دیوونه ها از یه لحظه نبودنش می ترسی . اون موقع که دلت می خواد ثانیه به ثانیه ی زندگیت رو در کنارش باشی .
اون موقع که لحظه به لحظه در نبودنش دلت براش تنگ می شه .
اون موقع که فکر می کنی چرا نمی شه آدمارو گذشت تو چمدون تا بتونه هر جا میره اونارم ببره ..
اون موقع که پای تلفن دلت می خواد به صداش گوش بدی . حتی اگه حرفی برای گفتن نداشته باشی گوشی رو نگه می داری که به صدای نفس کشیدنش گوش بدی و از صدای دم و بازدمش آرامش بگیری .
اون موقع که اسم دیوونه رو روت می زارن و با نگاه های مملو از تمسخر نگات می کنن و سعی می کنن خوردت کنن .
اون موقع که وقتی تو تنهایی بهش فکر می کنی آنچنان تپش قلبی می گیری که احساس می کنی الانه که قلبت بیفته جلوی پات .
به همین سادگی ...
حالا فهمیدی چرا را به را دلم برات تنگ می شه 
 

 بر آستان قلبت بنويس عاشقم تا وقتي زنده ام تاج عشقت

 را بر سر بگذاربا کلامي ساده فرياد بزن دوستت دارم

 دوستت دارم نگاهت را از عشقت بر نداردستت را از

دستش جدا مکن برايش بمان برايش بميرحالا که ميدانم تو هم

عاشقي آفرين به تو آفرين به تو توكه با من تا آخر

 حکايت آمديآفرين به تو که وفادارحکايت عشقي

^{بیگانه اگر می شکند حرفی نیست من در عجبم دوست چرا می شکند}