با وجودم جون بگیری !
      نه فقط ذهن شاعرتو  همه تنمو وجودمو به بازی بگیری ...
               دست به تن شعر م بکشم
                   هر ساعتو هر لحظه به بازی بگیرمت.....
                                                          به بازی بگیری ام!....

     از من نفس بگیری...
                             با من نفس بزنی!... 
  
                          کاش مال من شی شعرمن با من باش

                                                                                       برمیگردم! 

از استاد هندسه پرسيدند عشق چيست؟ گفت : نقطه اي که حول نقطه ي قلب جوان ميگردد .

از استاد تاريخ پرسيدن عشق چيست؟ گفت : سقوط سلسله ي قلب جوان .

از استاد زبان پرسيدند عشق چيست؟ گفت : همپاي love است .

 از استاد ادبيات پرسيدند عشق چيست؟ گفت : محبت الهيات است .

 از استاد علوم پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق تنها عنصري هست که بدون اکسيژن مي سوزد .

از استاد رياضي پرسيدند عشق چيست؟ گفت : عشق تنها عددي هست که پایان ندارد.

*****

 درتنها ترين تنهاييم تنها كسم تنهاي تنهايم گذاشت اي خدا به حق تنهاييت درتنها ترين تنهاييش تنها ي تنهايش نذار

*****

ابر بارنده به دريا ميگفت : من نبارم تو كجا دريايي در دلش خنده كنان دريا گفت : ابر بارنده تو خود از مائي

*****

زندگي چيست ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟ اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟ اگر مرگ است چرا زندگي مي كنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟ اگرعشق است چرا به آن نمي رسيم ؟ اگرعشق نيست چرا عاشقيم؟

ای نهایت رسیدن

ای تو خود لحظه بودن

ای طلوع صبح و دمیدن

اسم تو هر چی کی می گم همه تکراره تو حرفای دل من

چشم تو هر جا که می رم جار یتو چشمای منتظر من

ترو اون لحظه که دیدم به بهانه هام رسیدم

از تو تصویری کشیدم که اونو هیج جا ندیدم

ترو از نگات شناختم قصه از عشق تو ساختم

ترو از خودت گرفتم با تو یک خاطره ساختم

دوستت دارم ای تمام هستی ام

دوستت دارم ای تمام وجودم

دوستت دارم ای دور از دیدگانم

 ای از دیدگانم جدا    

                         دیدگانم را به دیدارت اراسته کن

اراسته کن دل ناشنای مرا به بوی زلفان پر پیچو تابت

دوست دارم

انگاه که شب را در دیگانم حس میکنم

                                     ماه اسمان تاریکش تو باشی

      مرا در یاب مرا باور کن

تا اسیر غصه فردا نبود

کاش بودی تا برای قلب من

زندگی این گونه بی معنا نبود

کاش بودی تا لبان سرد من

قصه گوی غصه غم ها نبود

کاش بودی تا نگاه خسته ام

بی خبر از موج از دریا نبود

کاش بودی تا زمستان دلم

این چنین پر سوز پر سرما نبود

دلم شکستن دلي را بلد نبود.

نه عاشق بودم نه رسمش را ميدانستم.

من فقط تورا ديده بودم تورا ميخواستم.

شعرهايم قبل تو نور نداشت شور نداشت.

رديفهاي شعر من لياقت اينهمه نور نداشت. 

منت گذاشتي شبي مرا به قلب پاک خويش راه دادي.

همانشب درونم نهيب زد مبادا روزي ترا بخواهم زيادي. 

دل ساده من خبرنداشت نميتواني مال من شوي.

برايم آرزويي بود که روزي چو شمع در خانه ام روشن شوي. 

توراشناخته نشناخته باورت کردم در قلبم تو را خانه دادم.

آن نهيب درونيم آن همه حرف و قول رفت از..........

دوستت خواهم داشت .........................بی انکه بگویم .

درد دل خواهم گفت ............................بی هیچ کلامی .

گوش خواهم داد ...............................بی هیچ سخنی .

در اغوشت خواهم گریست....................بی انکه حس کنی .

در تو ذوب خواهم شد .........................بی هیچ حرارتی .

این گونه شاید احساسم نمیرد

                                          نه در قفس

              عشق رادوست دارم

                                         نه در هوس

               تو را دوست دارم

                                     تا آخرين نفس

YYYYYY        

                خاليه جات هنوزم روي نيمكت تو ايوون

                       وقتي مينشستي بامن لحظه هازيربارون

                                        صداي پاي بارون روسنگفرش خيابون

                               صداي چيك چيك آب توكوچه وتوناودون

                            اگه چه آروم آروم ازتوبرام ميخونه

                 بي تودلم ميگيره تواين سكوت خونه

                                هرشب توآسمونهادنبال تو ميگردم

                                            دنبال يك ستارم اماپيداش نكردم

                                                    سرگردون ﻻبهﻻي ابراي پاره پاره

                            چشمك بزن ستاره منتظره اشاره ام..... Y

یه بی وفا مثل خودت ریشه هاتو بخشکونه

یکی باشه که هر نفس اتیش به جونت بزنه

بهت خیانت بکنه زخم زبونت بزنه

کاشکی اونم بدونه که خوبی بهت نیومده

این همه خوبی اخرش چی به سر من اومده

پشت سرت هر جا بری نفرین من براهته

به اون چشه در به درت به اون دل سیاهته

همین قدم که خواستمت از سرتم زیادیه

فکر نکنی تو قلب من یه لحظه از تو یادیه

خیال نکن به یادتم ٬ بدون که مردی تو دلم

خودت میدونی جای عشق نفرت و کاشتی تو دلم

واسه همیشه از دلم دیگه میذارمت کنار

تموم بی وفاییات از تو بمونه یادگار

حالا که میری یه نظر پشت سرت رو هم ببین

ببین که تنها نمیشم تنها تو باختی بدبخت بیچاره

الـــــــــــــــهیهر کی که رسید پا روی قلبت بذاره

هر چی که با من میکنی ٬ یه روز به روزت بیاره

اهای رفیق نیمه راه !!!!! ای تو که تنهایی میری

فقط یه نفرین میکنم ...

تو اوج غربت بمیری !!

میخواستم اندکی با تو....

          شاید بنشانم لبخندی بر لبانت
          شاید پاره شود 
          لحظه ای زنجیر اندوه تو

میخواستم بشنوم سخنانت را 

          که قصه کدامین غصه هاست
          این نوشته ها،این شعرها...
          که من میدانم و میشناسم تمام غمها را،غصه هارا

          میخواستم همدردی باشم
         یا اندکی گوش شنوا برای تو
         (که هیچکس برای من نبود)

         که من میدانستم در سرزمین آفتاب و غربت
                     

   چشمها کورند و 
   گوشها جز صدای خنده چیزی نمیشنوند!

میخواستم تو را ببینم
          ببینم که این غمها و اندوه ها
          بر کدامین هیبت زشت جا خوش کرده اند! 
          و دیدم تو را
                      چشمان مرده ام که گشوده شد
           دیدم که غصه ها بر قامتی از غرور چگونه ناپیدایند!

میخواستم مرا بپذیری در قلبت
با هر آنچه در اوست
که من نبودم و نیستم
در اندازه قلبت

                    من هرگز نداشتم وندارم
                    قفل و زنجیری برای اسارت قلب تو
                    که هرچه بند بود بر خود بسته ام!

                     میخواستم بدانم
                     آنکه نامش قرین طلوع است!
                     چگونه و چرا  چنین بر غروب نشسته؟

میخواستم هم دمی باشم
          برای تنهایی تو
         

         میخواستم با تو باشم
         حداقل آنگونه که تومیخواهی!
         که من از تو چیزی نمیخواستم مگر برای تو!

     مهم نیست