وبه غروب زیبای خورشید می نگرم

تا چشمان تو را در افق بیکران دلم نظاره گر باشم

ودر شب به ستارگان می نگرم تا برق چشمانت را به خاطر آرم

من به موجهای دریا می نگرم تا طنینی از صدای تو در گوش خود بشنوم

و حرفهایت را همانند مرواریدی در صدف دلم نگه میدارم تا تداعی گر

عشق اول و آخرم باشد.

من به هیچ صیادی اجازه نمی دهم تا به صدف دلم دست نهد

تا که ببیند در آن چه مرواریدی بر جا مانده است

می دانی که دریای دلم فقط برای تو آرام است و فقط به تو اجازه می دهد

که در جزیره ی قلبم پای نهی...!!

واینک ای آرام من.من هر روز و شب بر روی صخره های جزیره

قلبم به انتظار تو می نشینم تا تو از راه برسی

تا ستازگان-خورشید-آبها همه برایمان سرودی از عشق را زمزمه کنند...